Çocuklarıma

Yüzlerce çocuğum var benim. Kimisinin adını dahi bilmiyorum ama benim onlar. Onlarla mutluyum ben. Onlar olmasa işim olmaz zaten buralarda.
Sadece çalıştığım okulda değil. Bir sürü şehirde de var.
Biliyorsunuz Marmara Üniversitesi Güneşin Çocuklarına Yardım Kulübü'nü. Duymayan kalmamıştır çevremde. Onlar sayesinde sevdim zaten ben bu mesleği. Gidemesem, göremesem de onlar benim çocuklarım. Ben de onların Rasim Abi'siyim.
E madem bu kadar çocuğum var, onlar için bir şeyler yapmalı dimi? Tamam seviyorum, çok seviyorum ama yetmez bu onlara. Onlar ki bir gülücükle dünyaları veriyorlar size. Sizin için sağda solda söyledikleri güzel sözler o kadar mutlu ederken sizi, siz de bir şeyler yapmalısınız onlar için. Sevmek yetmez sadece.
O yüzden burayı onlara vermeye karar verdim.
Onlar - her ne kadar benim için hiç önemli olmasa da maalesef sistem yüzünden onlara çok önemli gelen - notlarını beklemeden, sorup soruşturmadan buradan öğrenebilecekler. Yazılı olduktan sonra cevaplarını hemen buradan görüp kaç alabileceklerini tahmin edecekler. Ne bileyim onlar için faydalı gördüğüm şeyleri burada yine onlar için paylaşacağım. Ondan sonra ödevlerini görecekler buradan. Onlarla eğleneceğiz de burada. Yazılılarda yazdıklarını görüp okuyacaklar mesela burada ve gülecekler :) İsim vermeyeceğim tabi.
Her şeyi teknolojik olan bir nesle de bu yaraşır ama dimi. Bundan sonra buralardayız gençler tamam mı ;)
Burada olan ne varsa da arasimakdag.tumblr.com'a taşıdım. Yazdıklarımı oradan takip edebileceksiniz.
He bir de büyük çocuklarım :) var. İSMEK'te diksiyon eğitimi veriyorum biliyorsunuz. Onlarla ilgili bir şeyler de yapacağız burada. Onlarla da buradan haberleşeceğiz. Hem küçük çocuklarımın da işine yarayacak şeyler olacak orada.
Yalnız biraz zaman verin bana. Çok yoğunum bu aralar. Yazacağım ama.
Bakalım neler olacak.
Haydi şimdilik kalın sağlıcakla...