Emre Hoca'dan

Nasıl insanlarsınız be siz!
Nasıl?
Hakikaten merak ediyorum. Neden? Tek bir şey söyleyin biriniz ya da hepiniz.
Bir "hiç"e bu kadar kıymet verildiği nerede görülmüş? Nerede duyulmuş ki kaybolsa aranmayacak bir kimse için bunca emek bunca zahmet. Yağmurun ortasında ıslanan bedenler değil yürekler gördüm ben. İnsanın kanını donduran aklını attıran sevgiler. Yahu bu kadar mı büyük kalbiniz, bu kadar mı çok sevginiz?
Sahi benden kötü kelam dışında ne işittiniz? Neden bunca ezaya cefaya göğüs gerdiniz? Bilmek istiyorum a dostlar. Onlarca insan bu kadar çok sevgi gösterir mi? Yahu aranızdan biri de çıkıp demez mi, nesin sen, kimsin de bu kadar izzet? Hiçbir şeyi hak etmeyen bana yüreğini açan sizler...
Ben hak etmedim abiler. Laf olsun diye değil gözlerim yaşlı sitem ediyorum hepinize, ben hak etmedim. Bu kadar sevgi gösterilir mi hiç? Duysam inanmam. Yahu hiç işiniz gücünüz yok mu sizin? Eviniz, yurdunuz ya da hısım akrabanız. Nasıl olur da kalkar gelirsiniz?
Evet sustum. Bir teşekkür dahi edemedim sizlere. Diyemedim bir dua bile. Ağlamak istemedim ortanızda.
Ben hak etmedim abiler siz sevdiniz.
O güzel yüreğinizle neler ettiniz?
Ben gamsız bir adamdım. Dünyalar yansa ben yanmazdım. Ama bu akşam ben, ben değildim. Tamam denedim, gülmeyi denedim. Fütursuzca kahkahalar atan ben, bu akşam gülmeyi denedim. Ama olmadı, başaramadım. Yapamadım, elimde değil. İçimde bir tufan ki ortalık toz boran.
Sustum, sustukça çatladım.
Çatladıkça sustum.
Evet, konuşamadım. Ağlamaklı oldum çok defa. Bir hoş sada dahi diyemedim sizlere. Şimdi bir parça kuvvet
buldum kendimde.
Benim gibi bir "hiç" ten öte "hiç"e, neler yaptınız, neler ettiniz?
Sağ olun ağabeyler.
Güzel yürekli insanlar, canlar sevgililer.
Rabbim size ateş yüzü göstermesin.